วิบากกรรม ยายแฉ่งโกงที่ดินสงฆ์
ความโลภ ความโกรธ และความหลง เป็นที่ได้ยินจากพระสงฆ์เทศนามาแล้วอย่างซ้ำๆ ซากๆ ถึงจะพูดจะเทศน์อย่างไร ก็ยังมีคนเอาหูไปนาเอาตาไปไร่เสีย ดูผิวเผินแล้วสิ่งที่กล่าวมานี้ฟังจนเซ็งแล้ว แต่ความจริงนี้กิเลสหนาทึบลองได้อาศัยอยู่กับผู้ใดมันโหดพอที่จะฆ่าผู้นั้นเอง มีที่ดินแห่งหนึ่งอยู่ด้านหลังของวัดกลาง ซึ่งรกเสียจนไม่มีผู้ใดแม้แต่พระในวัดจะสนใจ ติดกับที่ของยายแฉ่ง ซึ่งแกปลูกต้นไผ่เป็นอาณาเขตไว้ บ้านของยายแฉ่งติดอยู่กับวัดกลาง แต่ยายแฉ่งไม่เคยอย่างกรายเข้าไปทำบุญในวัดกลาง ถึงหน้าเทศกาลทำบุญยายแฉ่งกลับไปทำบุญที่วัดเหนือบ้าง วัดใต้บ้าง มีคนเคยถามถึงสาเหตุอันใดถึงหมางเมินกับวัดกลางชนิดไม่มีเยื่อใยกัน ซึ่งก็ได้คำตอบว่า “ไม่ชอบขี้หน้าสมภาร” อีกหลายปีต่อมาท่านสมภารและชาวบ้านมีความคิดร่วมกันที่จะสร้างโรงเรียนเพื่อเด็กๆ จะได้อาศัยเป็นสถานที่เรียน จำนวนเด็กเพิ่มมากขึ้นทุกปีจนศาลาการเปรียญซึ่งใช้เป็นที่เรียนคับแคบไม่พอจำนวนนักเรียน เมื่อตัดสินใจจะสร้างขึ้น โดยมีศรัทธารับช่วยบริจาคค่าก่อสร้าง ส่วนสถานที่ตกลงเอาที่ดินหลังวัดซึ่งติดเขตบ้านยายแฉ่งเหมาะสม เพราะห่างกุฏิและกว้างขวางควรจะสร้า...